Wiek Hijmans

January 12, 2010 - Dear reader

Welc

me to WIEK HIJMANS' personal SITE!!

Please write me an email if you want to know about upcoming performances, mp3's of my latest solo compositions or the guitar instrumentation guide: wiek@xs4all.nl

lees het reisverslag van de Rusland toer iets verder op deze pagina

upcoming concerts:

-February 12,13, and 14 in Paris with Maurice Horsthuis' Elastic Jargon String Ensemble
-5 maart: Ensemble MAE in Theater Kikker, Utrecht

LET OP:
-11 maart HISTORISCHE STUKKEN soloprogramma
in Provadja Alkmaar
met werk van o.a. Steve Reich, Louis Andriessen,Tristan Murail, Christian Wolff, Pelle Gudmundsen Holmgreen, Peter Michael Braun en Betsy Jolas.

done lately:
January 29: solo with Rundfunk Sinfonie Orchester Berlin in Ultraschall Festival, Radialsysteem v. Berlin. Tristan Murail: Contes Cruels, second soloist Seth Josel,

ZATERDAG 16 JANUARI 2030 uur

premiere HISTORISCHE STUKKEN soloprogramma
in TOONZAAL DEN BOSCH (http://www.detoonzaal.nl/)
met werk van o.a. Steve Reich, Louis Andriessen,Tristan Murail, Christian Wolff, Pelle Gudmundsen Holmgreen, Peter Michael Braun en Betsy Jolas.
14 januari 2010 met Maurice Horsthuis' Jargon in De Doelen, Rotterdam

From 30 november through December 10 I did a Russia solotour, with four recitals and

a week of jurymembership at the Tabula Rasa guitarfestival in Volgograd.

REISVERSLAG RUSLAND

inleiding
De reden dat ik uitgenodigd was door Sergei Matohkin lag gelegen in het feit dat ik in 2006 twee soloconcerten had gegeven in Volgograd (het voormalig Stalingrad). Deze concerten behoorden zondermeer tot de fijnste solo optredens tot nu toe. Qua publieksaantal (550 en 350) en gezien de reacties: vele cd's verkocht, handtekeningen, rijen voor foto's en zeer goede aandacht en applaus tijdens de concerten. Sergei is artistiek leider van het internationaal gitaarfestival 'Tabula Rasa' en vroeg mij ditmaal om in de jury van de klassieke gitaarcompetitie plaats te nemen en een soloconcert te spelen. Ook organiseerde hij nog drie andere soloconcerten voor mij in de filharmonieën van Astrachan, Elista en Rostov on Don.

Een Russische reis..

De toepolev ronkt gek genoeg vertrouwenwekkend door het luchtruim tussen Moskou en Volgograd op die maandagavond 30 november. Natuurlijk, de wc kun je beter mijden als je je eten binnen wilt houden, maar de stoelen zitten niet al te los en 't toestel hangt rustig in de lucht. Een kwartier voor aankomst echter, zegt de stewardess door de intercom dat de captain net heeft besloten dat we niet landen in Volgograd, maar helemaal terugvliegen naar Moskou. Slecht zicht noopt tot deze beslissing.
Anderhalf uur later staan we in de verstilde vertrekruimte waar we al eerder op die avond gewacht hadden. Het is inmiddels een uur of een 's nachts en we horen niets. Verscheidene passagiers melden dat door ophalers in Volgograd niets begrepen wordt van de opgegeven reden voor deze terugkeer: voor en na onze aankomst tijden landen andere vliegtuigen...Om twee uur komt er dan een bericht: met zijn allen het hotel in en om 0700 uur de volgende ochtend vertrek naar Volgograd. Bij aankomst in het hotel is dat al 0700 uur ophalen van het hotel. Om zes uur zouden we wakker gebeld worden. Om 0625 word ik zelf wakker en bel de desk van het hotel waarom ik niet gebeld ben. 'Ja meneer, u bent met 200 mensen dus dat duurt even'... Al met al komen de laatst gebelde passagiers om 0655 beneden, missen hun 4 sterren ontbijt en de bus vertrekt naar de terminal. Daar staat inderdaad onze vlucht voor 0900 uur gepland op de monitor. Om 0800 uur verdwijnt de vlucht weer van de monitor. Er volgt een lange ochtend van wachten, vragen, klagen en om 1400 uur in de middag gaan we dan het vliegtuig in. Mooiste verklaring van de autoriteiten over de nieuwe vertraging: 'mm, ja we hebben eerlijk gezegd geen vliegtuig om mee te vliegen..en, eh..de bemanning van gisteravond is er ook niet meer...vreemd'

Volgograd
Om half vijf in de middag van 1 december 2009 word ik opgehaald door Dmitri R. Arutjunov, de rektor van het Volgagrad Institute of Arts, named after P.A. Serebryakov... en chauffeur Andrej. Ik moet me in het hotel snel verkleden. We zijn dan net op tijd bij het openingsconcert waarbij de jury aan het publiek zal worden voorgesteld. Ik kom als laatste binnen en wordt neergezet in het rijtje juryleden. Mijn buurman, Nathan Fischer -type Harvard/Yale graduate student- ontdekt binnen 10 seconden dat ik uit nonchalance mijn joggingsokken onder mijn pak heb aangehouden en laat dit met opzichtige blikken merken. Later blijkt dit natuurlijk een heel aardige jongere vent te zijn, die tegen de stroom in iets van klassieke gitaartraditie in Cairo op probeert te zetten en bovendien gedegen en charmant gitaar speelt. De andere juryleden zijn de eerder genoemde Sergei Matohkin, de russisch/israelische canadees Daniel Bolsjoy -sociaalvaardige en eigenwijze jongen met geweldig rechterhand tremolo en voorzitter Nikolaj Andrevitsj -hoofd van de gitaarafdeling van het Moskous conservatorium en eminence grise van Ruslands gitaarscene. Later zal daar nog bij komen de boze en gevoelige russische israelier Alexei. Vladimir, de winnaar van vorig jaar en een jongen die ik nog ken van 2006, verzorgt het openingsconcert, virtuoos, soms mooi en soms vals-wat is het toch een lastig instrument wat dat betreft!

Die avond aten we voor het eerst in ons vaste restaurant. De volgende ochtend begon het jureren. Drie categorieen, laten we zeggen postgraduate niveau, undergraduate niveau en ensembles. Drie juryleden speelden die avond concert. Je werd er best gek van, al die klassieke gitaren..
Toch was het informatief en leerzaam, vijf keer hetzelfde stuk van Leo Brouwer te moeten beoordelen. En hoe maak je van een heel beroerd tweederangs russisch gitaarstuk nog iets boeiends? Nou, niet dus. Ach, vooral de virtuositeit van sommigen was indrukwekkend. De versterkers die voor mijn concert nodig waren, zijn er niet. Extra stroomblokken zijn er niet. We komen er uit met matige vervang versterkers en geimproviseerd stroomgebruik. Donderdag 3 december speelde ik mijn concert. Helemaal vol was de zaal geen van de avonden. Naar men zei in verband met de varkensgriep. Van kennissen in Volgograd begreep ik dat er echter weinig externe publiciteit was gemaakt van tevoren. Men was enthousiast en blij met de elektrische gitaar in deze context. Na afloop kreeg ik van fans een beeldje van de russische sneeuwman, genaamd Snegi (sneeuwman) Wiek(!). Nouja zeg, ook toevallig. De eerste Vodka (watertje!) geprobeerd-met mate-ik kan er echt niet tegen. De volgende dag finales van de gitaarstrijd. De winnaars van de solocompetities spelen mooi. Met name de oudere jongen doet mijn muziekhart sneller kloppen. Roerend! En wat een virtuoos. Op mijn masterclass die avond speelt een elektrische gitarist een vioolsonate van Bach met pianobegeleiding. We zijn eerst bezig zijn geluid af te stellen en daarna beveel ik ze aan om expres te verlangzamen en te versnellen met als doel dat ze naar elkaar gaan luisteren. Ook met hard en zacht probeer ik dat en dan begint het te werken: de oren gaan open, joepie! Die avond ben ik uitgenodigd door de bankier Alexei, een van de sponsors van het festival. Tot mijn trots schijnt hij zijn bijdrage aan het festival afhankelijk gesteld te hebben van mijn komst..Nouja, ik hoop dat ik m niet teleurgesteld heb, hij vond dat ik nog wat langer had moeten spelen...Bij hem thuis kreeg ik van zijn vrouw borsjt en een karper van drie kilo voorgeschoteld. Ook kopieerde Alexei onuitgegeven cd's met prachtige russische volksmuziek voor me. De volgende dag zou de prijsuitreiking van de competitie plaatsvinden door de burgemeester van Volgograd. Nou was deze burgemeester een jongere studiegenoot van bankier Alexei geweest. Terwijl we die drie kilo karper wegwerkten bespraken we het politieke klimaat in Rusland en het gebrek aan vertrouwen in de democratie. Ik was natuurlijk optimistisch en Alexei maakte de volgende opmerking: "weet je wat jij moet doen? Jij moet morgen aan onze burgemeester maar eens vragen hoe die aan zijn baan komt..." En -wat kun je anders verwachten- was de burgemeester er niet eens bij de volgende dag. had iets belangrijkers te doen en stuurde zijn adjudant die net weggelopen was uit een James Bondfilm, door Bond waarschijnlijk in zijn been geschoten, in ieder geval met het tronie van de communistische slechterik. Ondertussen had ik die zaterdagochtend nog een repetitie bijgewoond van het Volgogradse symfonieorkest, dat met vier verschillende solisten vier gitaarconcerten zu gaan uitvoeren. Boeiend, hoe een soort klunzige rommeligheid afgewisseld werd met warme russische strijkersklanken!

Door de vriendelijke Nikolaj Andrevitsj, de jonge Vladimir (die nog veel partituren van me gekopieerd had en een dvd-tje van mijn concert had gemaakt) en vriend Sergei Matohkin werd ik naar het 'prachtig'-stalinistische station gebracht. De nachttrein naar Astrachan reed eerst langzaam langs Mamaev Heuvel, de plek waar de onwaarschijnlijk gruwelijke Slag om Stalingrad heeft plaatsgevonden. Het gigantische gedenkbeeld -godinvrouw met wapperende sjaal en zwaard- was in het donker nog indruk- en ijzingwekkender dan bij daglicht.
Het was 5 december en wat had ik graag pakjesavond in Nederland meegemaakt. Mijn oudste dochter las door de telefoon mijn gedicht voor. Cadeau van de Sint: een wandkaart van de wereld waarop ik voortaan aan kan wijzen waar ik nu weer ga uithangen met die gitaar..De trein reed rustig voort langs die enorme Wolga.

Astrachan
De volgende ochtend, het wordt al aardig koud, stap ik vermoeid in het taxibusje waarmee mijn gastvrouw mij ophaalt en naar het hotel brengt. Astrachan heeft een aardig Kremlin, een witte burcht met orthodoxe kerken. Om bij het hotel te komen rijden we over zeer kuilige straten met veel zand. Het hotel is goed lelijk maar -naar ik later begreep- voor zo'n plaats niet oncomfortabel. Ik heb een paar uur om bij te komen. Maak een wandeling, maak het staartje van de kerkdienst met tweestemmige zang mee in het Kremlin, koop een kaarsje voor op de hotelkamer. Op zoek naar koffie kom ik in de McDonalds terecht, had ik nog geleerd van Peter van Bergen toen we met LOOS in Vilnius waren, een paar maanden terug. Wow, schone wc's van het merk Grohe! Wat een drukte. Later die dag vertelt de interviewster van Astrachan TV Network me dat de McDonalds net twee dagen open is. Tot aan vrij kort voor het concert is er niemand die engels of een andere taal dan russisch spreekt bij de Filharmonie. Dan komt er een jongeman. Hij is gitarist, heeft gehoord dat ik kom en weet dat er niemand buitenlands spreekt bij de Filharmonie. Hij heeft besloten te vertalen. Spreekt goed engels, wat een zegen! Een statige, vervallen concertzaal, een paar vage versterkers -een basversterker- microfoons zijn er ook. Nouja, we redden het wel weer qua geluid. Het concert gaat goed, op een paar memory slips na. Wat wil je ook, na zo'n nachttrein..

Na het concert is de directeur blij en komen er wat mensen om een handtekening. Gelukkig houdt de jongeman me nog even gezelschap bij het eten, dat net als de lunch, geserveerd wordt in de kantine van de Filharmonie waar verder niemand is. De gastvrouw, die nog steeds geen woord buitenlands uit haar strot krijgt, zit op een barkruk van een afstand toe te kijken. Ik vraag me af wat voor lekkers zij zometeen ergens gaat eten..De jongeman vertelt dat ie echt bang werd bij het stuk van Jorrit Dijkstra, hij vond het heel spannend, als bij een thriller. Hij dacht overigens dat het allemaal nog meer aan zou slaan bij het Astrachanse publiek als ik ook nog een blues zou spelen. Verder was ie wel zeer onder de indruk, gelukkig!

De volgende ochtend vroeg de kou in, naar de bus die me naar Elista, de hoofdstad van Kalmukkië brengt. We rijden door eindeloze steppen, zien soms een kudde schapen, dan weer een stel wilde paarden. Dit is buiten-buitenland!
Af en toe hebben we korte pauze, er staat dan iemand met wat instant koffie voor een paar centen langs de weg. Er staan drie, vier hutjes, waarvan één de wc is: een gat in de grond. De Toepolev wc's zijn hierbij vergeleken een eldorado van schone geuren. Nouja, het doet er niet toe, het begint een beetje te sneeuwen. Geweldig mooi!

Elista

De wat gezette jonge dame die me ophaalt bij het busstation brengt me eerst naar een woonhuis in een achterafwijk. Hier wordt mijn baggage afgegeven. Daarna gaan we naar de Filharmonie. Ik maak kennis met de directeur. Die spreekt frans. Gelukkig. Hij praat met zijn vriend, die ook in de administratie van de Filharmonie betrokken schijnt. Maar het lijkt of het hier toch vooral over roken en koffie drinken gaat.
Mijn concert is gecancelled in verband met de Mexicaanse griep!! Het lijkt of ze een beetje met me in hun maag zitten. Maar ik ben toch ook wel weer een curiositeit en ze ontfermen zich over me alsof ik een soort tourist ben. Chess City, de schaakstad waar ooit het WK schaken gehouden werd-Karpov enzo, wordt me getoond. Een beetje plichtmatig, datwel, en alle musea zijn dicht. Nouja, ik laat het maar over me komen. Interessant is de tempel, waar het grootste (gouden) boeddhabeeld van Europa in staat. Kalmukkië is een land van Mongolen. Vierhonderd jaar geleden kregen ze een eigen republiek, heel veel westelijker dan waar ze vandaan komen, van de tsaar. Dit voor bewezen diensten in de verschillende oorlogen. Van Djengis Khan tot Stalingrad hebben de Mongolen voor de Russen gevochten. Ze zijn tibettaans boeddhist, volgelingen van de Dalai Lama. Zijne Heiligheid is sinds de Wende al meerdere keren in Elista geweest. Hij heeft de grond waarop de tempel staat ingewijd. Ik op mijn beurt word door mijn gastvrouw ingewijd in het bidden in de tempel en offers brengen. Het gebouw bekijken, met bibliotheek hoort er ook bij. Ik krijg een boek met plaatjes en teksten over het boeddhisme in Elista cadeau. Erg aardig allemaal. Het wordt inmiddels goed koud. Ik koop een mutsje en wandel door de besneeuwde straten langs een marktje. De volgende ochtend blijken ze toch wel geïnteresseerd in een 'masterclass'. Maar voordat we naar het conservatorium gaan, woon ik eerst een repetitie van het orkest bij. Nouja, orkest, een strijkkwintet met een popbandje. De gitarist heeft precies de versterker die ik op mijn technische rider heb staan en die ik bij geen enkel concert zou krijgen. Ik mag in de pauze jammen en dat gaat lekker en ze zijn vet onder de indruk, haha! Daarna naar het conservatorium. Plotseling een stampvol klaslokaal, een versterker en of ik maar even wil spelen. Ik pers er Ravel uit en imroviseer wat gekras. Dat hebben ze nog nooit gehoord, gekras als muziek..Ik begin wat les te geven aan een klassiek gitarist die Bach speelt. Ik verleid hem to improvisatie vanuit imitatie. Het is een groot succes. De directeur van de Filharmonie vertaalt alles uit het frans in het russisch. Thee, cognac en zoetigheid bij de directrice van het conservatorium op de kamer. Ik krijg van haar twee houten poppen in Kalmukkische klederdracht cadeau. Dan kan ik wat rusten, wachten en wachten. De directeur neemt me uit eten en dan de nachtbus in naar Rostov.

Rostov on Don

Die nachtbus was geen goed idee. Was ook niet gepland. Het zou een dagbus en hotel zijn. Er werd hier bezuinigd. Maar ik wil niet lullig doen. En dus zeg ik er niks van. De bus is eng, een 80 kilometerweg met sneeuw in de nacht. Heeft de chauffeur gedronken?Schiet door mij n hoofd. Ik trek mijn nieuwe muts over mijn ogen. We stoppen steeds, wat een lange reis. Acht uur. Om zes uur 'smorgens komen we aan bij het station van Rostov. Het is min vijf graden. En mijn gastvrouw is er niet. Ik sta te bibberen van de slaap en de kou. De eerste man die ik aanspreek om Tamara te bellen, doet dat gelijk. Na tien minuten is ze er, met vriendin. Een afgetakelde chique dame, met een wat gewonere vriendin. Ze spreken geen woord buitenlands. Net als in Astrchan, vervoeren ze me in een wit taxibusje, dat ijskoud is. Ze rijden maar rond, lijken de weg niet te weten. Na een tijdje komen we in een Stalinistische achterbuurt. Ze vragen ergens. Ik vertrouw het niet. Word ik hier zomaar ergens gedumpt? Dan zijn we er. Het ziet er heel beroerd uit. Ik voel dat de maat vol is. Ik zeg dat we mijn bagage in het busje laten en dat ik eerst wil kijken. Een prototype soviet-kenau heeft de sleutel van de kamer. Je moet eerst door een soort dranghek-detectiepoortje om in de gang van de studenten kamers te komen. Ik kijk er binnen. Geen eigen sanitair, geen zeep, geen handdoek, nauwelijks licht. NJET. Ik ken een woord russisch. Ze begrijpt het, is zeker niet achterlijk. We rijden verder, richting centrum. De Filharmonie. Mijn gezicht staat levensgroot op de posters voor mijn concert buitenop de muur. Ze sleept me erheem om dat aan me te laten zien. Blijkbaar denkt ze dat als mijn ego gestreeld wordt, ik wat inschikkelijker zal zijn. Ik ril alleen maar. Na wat wachten komt de directeur eraan, Tamara heeft een stapel bankbiljetten in haar hand. We gaan naar het viersterren businesshotel om de hoek. Nu kan het ineens wel...
Ik slaap twee uur en probeer mezelf wakker te krijgen om de masterclass te geven. Het gaat uiteindelijk. Wat fijn, een goed hotel. Ik ben ook maar een welvaartskind... Het conservatorium is groot en goed, de gitaarleraar weet van wanten. Een talentvolle jongeman, die het aandurft om voor zijn leerlingen een stukje helemaal alleen op mijn gitaar te spelen. Ik improviseer met een meisje dat de domra, een soort balalaika, bespeelt. Een hoogtepunt! Nadat de vertaalster mijn portemonnaie uit mijn jas heeft laten vallen, deze is teuggevonden door een studente, die 'm weer bij de concierge had ingeleverd, ik ondertussen mijn koffer ondersteboven heb gekeerd, inclusief alle vieze onderbroeken, in het gezicht van de halve gitaarafdeling en de gitaardocent zo snugger was om even bij de concierge te gaan vragen en mijn portemonnaie terug te brengen, keer ik terug naar het hotel. Een paar uur later gaan we naar de Filharmonie. De gevraagde gitaarversterkers zijn er niet. Er zijn helemaal geen gitaarversterkers. De technicus meldt dat het ook direct met zijn D/I boxjes in de zaal versterking kan. Er wordt hier bezuinigd. Giftig zeg ik dat ze maar zorgen dat er gitaarversterkers zijn en anders geen concert. Tegelijk weet ik dat ik ga spelen, het is mijn laatste concert deze tour en dat wil ik niet missen. Ik doe het gewoon zoals de technicus voorstelt en het geluid is niet eens beroerd, al is het een ander geluid dan ik graag wil. Ik doe nog een interview met de plaatselijke krant en krijg vlak voor het concert te horen dat ik maar beter één set kan spelen, de zaal is verre van vol. Nou is het wel een grote zaal, dus ik speel nog steeds voor 100 man schat ik. Ik kort het geheel iets in en speel dat als één set. Laat de meer toegankelijke stukken in het programma, mijn ervaring is dat het publiek hier toch voorall ook blij wordt van de meer herkanbare dingen en ik wil ze een fijne avond bezorgen. Er moet inderdaad een toegift gespeeld worden. Alleen de directeur is niet enthousiast na afloop. Ik vraag hem uit baldadigheid daarom maar direct wat hij ervan vindt. Hij vindt het 'gemiddeld'. Ik vraag uitleg. "Het repertoire was te licht"-sic! hahaha, had ik nu maar niet de moeilijkere stukken weggelaten. Maarja, deze man had natuurlijk eigenlijk ieder recht op kritiek verspeeld met de ronduit onbeschofte manier waarop hij me behandelde. Ik wordt naar het hotel gebracht en neem met een handkus afscheid van Tamara, ze heeft 'm niet verdiend. Ik eet heerlijk in het resturant van het hotel. Voor het eerst deze tour zelf betaald-dat had de organisatie moeten doen, maarja, die kennen we inmiddels. De volgende ochtend om vijf uur word ik gehaald door de aardige vertaalster. Ze wil op het vliegveld met me op de foto, geeft me cadeautjes en heeft groene contactlenzen. Ik beloof mijn CD te sturen, die zijn sinds Volgograd al op-absoluut een inschattingsfout van me.

In Moskou is het nog wat kouder, er licht al een flink pak sneeuw. Na gezoek en gesleep vind ik een restaurant waar ik kan studeren. Ik heb alle tijd, moet de hele dag wachten op mijn verbinding met Amsterdam. Geheel in stijl komen we bij het landen op schiphol in een storm terecht, het vliegtuig schommelt hevig, maar we halen het.
here the program i played there:
1.Introduction (world premiere)- W. Hijmans
2.Triplum per Chitarra (1962) - L. Andriessen
3. Mein junges Leben hat ein End' (16th century) - J.P. Sweelinck
4. Solo for el-guitar (1971) - P. Gudmundsen-Holmgreen (Denmark)
5. Auburn - M. van der Aa(1994) / Round Trip(1968) - O. Coleman (USA)

-intermission-

6. Snips (world premiere) - J. Dijkstra (NL/USA)
7. Album 3 (2002) - M. Altena
8. Pavane pour une Enfante défunte (1899) - M. Ravel (France)
9. OK than (improv.) - W. Hijmans

Will keep you posted about this..

Ensemble MAE in Kikker Utrecht: Friday 27 November. Premiere of the DISSOLVE program. November 29, MAE in Eindhoven (AXES) with Fractures program.
14 november exciting improv set in Hot House Leiden, trio met Esmée Olthuis en Arnold Dooyeweerd.
Performed Matthew Shlomowitz's Free Squarte Jazz in Zürich with Nieuw Ensemble. November 8.
Then with Maurice Horsthuis JARGON, strings ensemble:
Nevers (France) november 11, noon, great audience, very nice review in France Centre newspaper
and also Enschede, De Tor jazzclub, november 13

With Ensemble MAE AND ROBERT ASHLEY we performed at the Wien Modern festival, October 31.
Concerts with POW Ensemble in Norway-23-26 October. In Tromso I gave a class for the composer students at the most northern university of the planet. We also played a concert in Bergen.

Tuesday 6 October we were at het Cenakel (LINK) in TIlburg with POW , Thursday 8 in Luneburg, Germany, did try out w/ Peter Brunt in AMsterdam.
ZONDAG 11 oktober 15.30 uur Grote Kerk Veere: POW Ensemble

Beginning of October I played SOLO in de Chassékerk, Chasséstraat, Amsterdam. That was a lot of fun. Ode aan Les Paul. Eigen werk en Ravel en nog wat moois.

Did a tour to Vilnius with Ensemble LOOS, working with composers and performing (from 16-through 20 September).

August 29 with Maurice Horsthuis' ELASTIC JARGON, we performed with great fun and lots of people at the Zomer Jazz Fietstoer around Groningen. The next day, august 30, I played in the ASKO/SCHONBERG ENSEMBLE @ Muziekgebouw aan t IJ Amsterdam. We did Rozalie Hirs as a part of the Toonzetters concert, which features the best compositions of last year during the UITMARKT event in Amsterdam.

Lately I have been performing an exctiting program for electric guitar and two computers with POW Ensemble http://www.powensemble.nl

premiere at the Gaudeamus interpreters competition (April 18-26), where I was a jury member as well.
-April 21strange attractors at Gaudeamus Vertolkersconcours with pow
-April 28 strange attractors at De Kikker, Utrecht, with pow
-May 11 belfast POW
-May 13 Tilburg Paradox with Hordthuis' Jargon, w/ Mark Feldman
-May 14 Korzo Den Haag POW
-May 15 Bimhuis Amsterdam with Hordthuis' Jargon, w/ Mark Feldman
May 20-June 15 SOLO and POW tour in Indonesia
check out the POW site for photo's and stories!

Please copy the link below to your header to learn more about my book

The Electric Guitar Instrumentation Guide

http://www.outputfestival.com/index.php?fuseaction=home.showPages&pagenr=49

And earlier in 2009:
Dinsdag 10 maart lunch concert in het World Trade Center Amsterdam (12.30-1330, in het atrium). Dit is het programma:

Gregoriaans (Xe eeuw) (bewerking WH)
Pavane III - Luis de Milán (c. 1500 – 1561 )
Echo - Valentin Hausmann (ca 1611)

Menuet - Robert de Visée (1650-1720)
For Steve Reich - Wiek Hijmans (1967)
Moderato en
Vivace-Tranquillo-Vivace - Anton Diabelli (1781-1858)

Etude 9 - Fernando Sor (1778-1839)
Essence en
Cool - Wiek Hijmans
Pavane pour une Infante Défunte - Maurice Ravel (1875-1937)

Figure and Ground - Derek Bermel (1968)
Mekka and More - Wiek Hijmans
March 29 I played with MAE and Robert Ashley at März Musik in Berlin
March 19, solos and duets with Derek Bermel at The Stone, New York City
agenda wiek hijmans performances fall 2008

LICHT IS DE MACHINE is groots en indrukwekkend!!!!!

www.veenfabriek.nl

Download flash player om de blogbattle banner te zien.

MAE plus Veenfabriek spelen Licht op Vliegveld Valkenburg BIJ LEIDEN (er gaat een speciale bus vanaf Leiden Centraal), premiere 15 november - daarna elke dinsdag tot en met zaterdag -tot en met 13 december 2008

done recently:
September 14, 1700 uur: Bimhuis Amsterdam: Wiek solo Paul Termos E Dominio
September 18,19,21: 1600 uur! Bonheur Theater Rotterdam solo actor with Wiek: OdysseeSeptember 26: Batte Jorisdochter van Peter Jan Wagemans door Schönberg Ensemble - premiere 1930 uur Schouwburg Haarlem
September 27 1600 uur! LAK Theater Leiden solo actor with Wiek: Odyssee

September 27 1930! uur, 28 om 1430, 1 oktober 1930, 3 oktober 1930, 4 oktober 1930:Batte Jorisdochter van Peter Jan Wagemans door Schönberg Ensemble - Schouwburg Haarlem
tournee tot en met 10 november!!! check de site van Huis aan de Amstel, Wederzijds of ASKOSchonberg

October 9,10 and 11: Theatre Cryptic/Ensemble MAE, Tramway, Glasgow: An Ocean of Rain, chamber opera by Yannis Kyriakides

solo performances 2007
buitenland:
USA April 17: Princeton University with CATCH, May 17: Boston with Jorrit Dijkstra, Stephen Drury a.o., May 19 with Boston Modern Orchestra Project (cond. Gil Rose)/CATCH/Synergy Vocal Group: Dreamhouse-Steve Mackey

2006

ma 27 maart 21.00
Wilhelmina, Eindhoven: solo concert

wo 29 maart 19.30
MC Frits Philips, Eindhoven: solo concert, www.cross-linx.nl

do 20 maart 19.30
MC Vredenburg, Utrecht: solo concert, www.cross-linx.nl

za 1 april 19.30
MC Enschede: solo concert, www.cross-linx.nl

do 6 april 19.30
Zurich, Switzerland: Blauer Saal - organised by Musikpodium Zürich: MAE (ensemble)

vrij 7 april 20.00
Basel, Switzerland: Gare du Nord - organised by IGNM Basel : MAE (ensemble)

zo 16 april
Bimhuis, Amsterdam: Maurice Horsthuis’ Jargon

Fr 21 April
St. Petersburg, Russia: soloconcert at the SKIF

Sa 22 April
Moscow,Russia: soloconcert in DOM

Mo 24 April
Volgograd, Russia: soloconcert in the Music Theater

Tu 25 April
Volgograd, Russia: workshop in the Arts Academy: “Electric Guitar and contemporary music”

We 26 April
Volgograd, Russia: soloconcert in Krasnoarmeisky concert zaal

Sa 29 April
Le Mans, France: concert with Maurice Horsthuis’ Jargon

ma 15 mei 21.00
DNK, Overtoom, Amsterdam Maurice Horsthuis’ Jargon

di 16 mei 20.30
Badhuistheater, Amsterdam Maurice Horsthuis’ Jargon

Su 21 May
Münster, Germany: soloconcert

di 23 mei
Lantaarn-Venster, Rotterdam: Nederlands Vocaal Laboratorium

vr 26 mei
Korzo, Den Haag: Nederlands Vocaal Laboratorium

wo 7 juni
Frascati, Amsterdam: Crossroads, musictheatre by WH, Janine Brogt( lyrics) and Catharina Scholten (video), perf. by WH and Romain Bischoff(vce)

do 8 juni
Frascati, Amsterdam: Crossroads, musictheatre PREMIERE

vr 9 juni
Frascati, Amsterdam: Crossroads, musictheatre

za 10 juni
Frascati, Amsterdam: Crossroads, musictheatre

zo 11 juni
Frascati, Amsterdam: Crossroads, musictheatre

Thurs 20 July
ISCM World New Music Days, Stutgartt, Germany: soloist with Ensemble Neue Musik Berlin in WP Arthur Kampela’s Antropofagia

Permanent Link

December 14, 2009 - Press on Wiek Hijmans:

Posted in Press

November 2009 quote (Ken Vos, Leidsch Dagblad)

"..Hijmans en Olthuis bewijzen hun compositorisch kunnen met respectievelijk een licht melancholisch ‘Eergisteren’ en het speelse huppelende ‘De Heks’. Het is een boeiende opeenstapeling van klankkleuren en grillige verschuivingen tussen musici die risico’s niet mijden...."

(headline) “Wiek Hijmans great guitarist” (Parool newspaper)

“……he improvised with dissonant chords and enraged melodies. Influences from jazz, fusion, and spanish guitarmusic came together in long, exciting improv´s at Jimi Hendrix volume. Hijmans is a great guitarist; I had suspected that already for a few years, but now I am sure of it.”

(Ernst Vermeulen, NRC-Handelsblad, 23/9/’03)
In E Dominio voor elektrische gitaar wordt resonantie opgeroepen, niet meer. Maar je blijft luisteren, zeker in de schitterende uitvoering door Wiek Hijmans.

Gipsy on clogs
Wiek Hijmans
Electric Solo!
Compositions of Van der Aa, Murial, Andriessen,
Hijmans, Gudmundsen-Holmgreen

(X-OR cd12) In classical music, also known as serious music, the electric guitar has been a teddy boy (nozem) among instruments for a long time, and therefore a problem . There have been composers who employed it in their music (from Stockhausen in Caré to Schat in To you), just like the existence of rock bands that used an electronically amplified violin, but eventually it always came to the same thing: it sounded awful. At the best, the electric guitar was treated as a loud classical guitar, and despite all good intentions, it still sounded rubbish. The explanation was simple: most composers of serious music were (and are?) not at home with natural domain of the electric guitar, rock music, through which the possibilities of the (jammerplank, whiningboard ???) remain hidden to them. In recent years things change for the better. Composers, who haven’t been able to escape pop music in their youth and have taken advantage of it, are ever-increasing. In the United States composer/guitarist Steven Mackey has created furore with pieces for guitar and orchestra, that have been performed by high-class ensembles like San Francisco Symphony.
In the Netherlands we got Wiek Hijmans, a native of Amsterdam. He also maintains to commit himself with unstoppable enthusiasm to the emancipation of his instrument. Wiek Hijmans, well-known as guitarist of the Maarten Alten Ensemble, but also active as a solo musician, has recorded a cd, Electric Solo!, which all composers in the world should purchase, lest they get an idea of what is possible on this electric guitar and above all what perfectly unique music it can deliver. Hijmans plays pieces of the young Dutch Michel van der Aa (who is also a guitarist), of Louis Andriessen, of Danish Pelle Gudmundsen-Holmgreen, of Tristan Murail and of himself, and the result may in all ways be considered as extraordinary.
Auburn from Michel van der Aa is a piece with many aspects. The sound opportunities of the electric guitar are exploited with a sort of imprudent matter of course. There are stilled ‘arpeggio’s’ and different kinds of plucking, there are sparkling note lines that end with a humming low bass tones, there is whipping jazzy chord play, and always the lightly estranging tape sounds on the background. Hijmans plays the piece masterly and virtuously, like a moustached gipsy on clogs: with exaltation, but at the same time crystal-clear.
Vampyr! of the French spectral Tristan Murail is the most surprising piece on the cd, because the composer requires from the guitarist a heavy overdriven (overstuurd?) rock sound, ‘with matching energy and decibels’. This did not fell on deaf ears with Wiek Hijmans. Effortlessly he transforms his Gretsch 1967 model Chet Atkins Tennesean into a ruthless yawing-, squealing- and screaming board. Heavy metal lovers will also feast upon it, because the intelligently applied rock sound of Hijmans convinces perfectly here. This is way beyond merely a loud classic guitar. This is an axe with brains.
The finest (and with mor e than 14 minutes also the longest) piece is Solo for el-guitar of Gudmundsen-Holmgreen, which is from a period – 1971/1972 – wherein composers had no idea how to write for electric guitar. In Solo for el-guitar he builds to a soft and poetic, rhythmic finely darned disquisition, wherein particularly the down-tuned E-string delivers evocative moments. And how Hijmans Gretsch sounding here, just as in Andriessens Triplum per chitarra, and in his own graceful capricious improvisation Upward, is again exceedingly beautiful.Erik Voermans

De Volkskrant – Thursday 26th September 2002 Flangers and FeedbackWiek Hijmans: Electric Solo! Works from Van der Aa, Andriessen, Murial, Gudmundsen-Holmgreen and Hijmans.
X-OR.In the area of electro-instrumental music there’s ongoing search for new ways of making electronically generated sound practically manageable and visually attractive. It’s curious all these pioneers seem to be unaware that the most interactive and manoeuvrable instrument has already matured in the sixties – the electric guitar.The cd of Wiek Hijmans, which just came out on the X-OR label, proves that this instrument – handled by a virtuoso – in respect of versatility could at most be excelled by the piano. Hijmans repertory extends from compositions originally written for acoustic guitar to the wild world of improvisation, were flangers, feedback and other electronic effects are freely deployable. The cd opens with Auburn of Michel van der Aa, in which the guitarist has to fit in the staves carefully between sounds of the soundtrack created by the composer. Compared to the acoustical version by Donemus that was released last year Hijmans version sounds a lot more robust, however with the preservation of the subtle formation of tones. The same goes for Louis Andriessens Triplum, a piece that was originally composed for acoustic guitar in 1962. This is confronted with a frantic piece of the French composer Tristan Murail, Vampyr!, which has more to do with the sparkle firing idiom of Jimmy Hendrix than with civilised, neatly polished playing of the academy of music. Nevertheless, as always Hijmans doesn’t relax the control for a moment here.

Permanent Link

October 10, 2009 - Repertoire List & Programs

Posted in Repertoire List - Programs

the 'historische stukken' program consists of early pieces for electric guitar solo and some of the most performed solo pieces from the last four decades

-‘Monophonie’(1961-67, GERMANY)
PETER MICHAEL BRAUN an early pointillistic work, exploring the new colors of the electric guitar

-‘Triplum Per Chitarra’ (1962,HOLLAND)
LOUIS ANDRIESSEN an early work in three movements from Holland’s most famous living composer, who agrees that the piece is very effective on electric guitar.

-Another Possibility
CHRISTIAN WOLFF (2004), IN MEMORY OF THE LOST SOLO ELECTRIC GUITARPIECE BY MORTON FELDMAN (that was written in 1966)

-Solo for el guitar (1971, DENMARK)
PELLE GUDMUNDSEN HOLMGREEN the first specifically for electric guitar written internationally appreciated piece. a celebration of simplicity with very original ideas about the character of the instrument.

-‘Nightaway’ (ÉPISODE SEPTIÈME, 1984, FRANCE)
BETSY JOLAS colorful impressionist composition, developing from one tone center into rather dramatic finale

-Vampyr (1986, FRANCE/USA)
TRISTAN MURAIL the real heavy metal sound mastered in a clear compositional development

-Electric Counterpoint’ (1987)
STEVE REICH

Solo repertoire list

Another Possibility
CHRISTIAN WOLFF (2004), IN MEMORY OF THE LOST SOLO ELECTYRIC GUITARPIECE BY MORTON FELDMAN(WRITTEN FOR WH)

E Dominio’ (2002 HOLLAND)- PAUL TERMOS

‘Round ´bout Midnight’
THELONIOUS MONK/’Three Voltes’ - “PIETREZOON” (probably Jan Pieterszoon Sweelinck-1562-1621)

‘Tree Ferns’ (2003)
Allison Cameron (Canada)

‘Album 3' (2002)
Maarten Altena

‘Electric Counterpoint’ (1987)
Steve Reich

‘Triplum Per Chitarra’ (1962,HOLLAND)
LOUIS ANDRIESSEN an early work in three movements from Holland’s most famous living composer, who agrees that the piece is very effective on electric guitar.

Solo for el guitar (1971, DENMARK)
PELLE GUDMUNDSEN HOLMGREEN the first specifically for electric guitar written internationally appreciated piece. a celebration of simplicity with very original ideas about the character of the instrument.

‘Quimbanda’ (1999, USA)
ARTHUR KAMPELA a crazy, highly developed and incredibly virtuosic 20 minute masterpiece, dedicated to Wiek Hijmans

‘Nightaway’ (ÉPISODE SEPTIÈME, 1984, FRANCE)
BETSY JOLAS colorful impressionist composition, developing from one tone center into rather dramatic finale

Vampyr (1986, FRANCE/USA)
TRISTAN MURAIL the real heavy metal sound mastered in a clear compositional development

‘Monophonie’(1961-67, GERMANY)
PETER MICHAEL BRAUN an early pointillistic work, exploring the new colors of the electric guitar

‘Nastay’(1997, HOLLAND)
JAN BAS BOLLEN through composed funky chords performed while wearing wooden shoes

‘For Wiek (in memoriam Ewen Simpson)’ (1994, HOLLAND)
ALISON ISADORA introvert beauty, using e-bow

‘Rock ‘n roll Star’ (1984, USA)
DAVID CLEARY

‘Language’(1997, HOLLAND)
MAARTEN ALTENA very idiosyncratic composition, a true language in its own

‘Auburn’ (1994, HOLLAND)- MICHEL VAN DER AA
International Gaudeamus Competition award winning young composer writes astonishingly effective virtuosic piece for guitar and tape

‘Mein junges leben hat ein End’’ (ARR.HIJMANS)
JAN PIETERSZ. SWEELINCK 16th century music sounds great on electric (barely amplified) guitar, acccording to press and audience

Scan(2003)
Theo Loevendie

and here a long list of solo pieces I have and may perform when desired:

Tsoupaki, Calleope -             Gothic -met loopstation
Murail, Tristan       -           Vampyr - vibr. Arm needed
Wolff, Christian   -           Another Possibility
Kampela, Arthur      -   Quimbanda - multi fx
Gudmundsen-Holmgreen - Solo for El-Guitar -octave scordatura low e string
Oomen, Paul -            Fingermusic (long version 35 min. 2 short pieces of 5 minutes)
Isadora, Alison - For Wiek (In Memoriam, Ewen Simpson)
Boogman, Willem – Genieting iv
Lyon, Eric   - Greaseball (with tape)
Swoger-Ruston, Paul – This Mnemonic Machine
Cleary, David – Rock ’n Roll Star
Fiday, Michael – Slapback (delay)
Johnson, Scott - Gone (for acoustic or electric)
Johnson, Scott - Ghost Blues
Johnson, Scott - Epiphany Machine (with Eventide Harmonizer)
Termos, Paul – E Dominio
Fiumara, Anthony – Grid #1 – Bells (loopstation)
Fiumara, Anthony - FW 23.05-07 (Joyce’s 2nd thunderclap)
Schumann, Florian - Distorture
Hasebos, Hans   - Krijt
Yatzkan, Rachel - Not bad, Just created like that
Jolas, Betsy   -    Night Away
Fourchotte, Alain - Iter V
Cameron, Allison - Tree Ferns (with mini acoustic gtr, glued mic’s, tiny amps etc)
Loevendie, Theo - Scan
Reich, Steve – Electric Counterpoint
Vrolijk, Renske – Hard Love
Vleggaar, Giel – Aiming for ecstacy
Emmer, Huib - Plectrum (for el & ac guitar)
Didkovsky, Nick – I kick my hand
Didkovsky, Nick - Two Heads, Sitting Together, Snaping the Dreams of your Sap
Kiefer, John – Two Preludes for electric guitar
Helvert, Ruud van – No title
McLeer, Christian H. – 1197, 1197#2
Howell, Mark – Cement
Braun, Peter Michael - Monophonie
Altena, Maarten - language
Beljon, Gerard Beljon – Puls (2 electriche gitaren)
Willcock, Ian – The Onset of Turbulence (sampling unit- vibr arm)
Voorvelt, Martijn – Live
Romig, James C. - Exordium

Permanent Link

October 12, 2008 - welcome

Posted in Events

check this out:
http://www.youtube.com/watch?v=GAy3t-inOe8
http://www.youtube.com/watch?v=QbPaod5k4ZU

H E L L O !
Partly English/partly Dutch website

I care for music because there are no arguments, no proof, no rules. There ís good and bad, though. I'd like the electric guitar to become an instrument as grown up as, say, a piano: used in all kinds of music on all levels. From fun at home to a solo recital in a concert hall. Mmm is that already the case? Well, let's play more composed -electric contemporary classical- music, western musical tradition I find to be extremely valuable. Two minds (composer and performer) can do amazing things working together!
Wiek Hijmans

Main activities

-solo concerts with new music for electric guitar, some arrangements of classical music and some imrovisation
- ensemble concerts (Ensemble MAE, CATCH electric guitar 4tet, Nieuw Ensemble, Schönberg/ASKO, Radio Kamerfilharmonie, Musik Fabrik Köln, David Kweksilber BB, POW Ensemble etc.)
- soloist with orchestra (Orchestre de Caen, Neue Kammermusik Berlin-see youtube video- Noord Nederlands Orkest, Radio Kamerfilharmonie, Ricciotti Ensemble, Nieuw Ensemble, De Volharding etc.)
- Solo music with theatre performances (Bonheur Rotterdam, Rene Groothof)
- Composer
- directing the OUTPUT Festival (outputfestival.com)
- wrote the ELECTRIC GUITAR INSTRUMENTATION GUIDE

Permanent Link

June 14, 2008 - Compositions

Posted in Compositions

For electric guitar solo

Carrousel (3 mvts)
Up
Huis vd Moskee
Ody 1
From here to there and no return

Permanent Link

February 14, 2007 - CD's

Posted in About

I have made two solo cd's. check the press page for reviews and please go to www.x-or.nl for more info.
later this year x-or will release my first solo cd with my own works: WEIK

Permanent Link

February 14, 2007 - Composers Guide

Posted in Composers Guide

The Electric Guitar Instrumentation Guide is a useful book for composers and guitarists. It describes the hardware of the instrument and the use of it in contemporary composed music, displaying score excerpts and lots of practical charts. Also, a sound example cd and a list of major compositions for and with electric guitar are part of it.

please send me an email if you want to know more about this.
Wiek

Permanent Link

January 29, 2007 - contact

Posted in Contact

Please email me on wiek@xs4all.nl

Permanent Link

September 14, 2006 - Short cv (english)

Posted in Curriculum Vitae

Wiek Hijmans (Netherlands, 1967) has played the electric guitar since the age of eleven. His interest in both contemporary classical as well as in popular music gave him a task for life: integrating the electric guitar in the classical tradition, thus adding a new world of sounds to that tradition. Influences from jazz, rock and an attitude stemming from extensive experience as an improviser make Hijmans both as a performer and as a composer a typical exponent from the current state of music. Wiek Hijmans´ first solo cd drew attention in the Dutch media: a TV appearance with Louis Andriessen, three major newspapers publishing interviews and/or reviews of the cd. A few comments from a review: "WH virtuosically performs the piece with typical Dutch clarity and with the warmth of a gypsy..this is a cd that every composer in the world should have..his Gretsch sounds so beautiful" but it can also sound like "an axe with brains". Hijmans has been featured at the Holland Festival´s Night of the electric guitar , June 9 2003, at the Concertgebouw, Amsterdam, as 'the specialist in contemporary composed music for electric guitar'. A few dosins of (solo) compositions have been written for him, by Christian Wolff, Derek Bermel, Theo Loevendie, Arthur Kampela, Allison Cameron a.o. Hijmans initiated and co-directs the OUTPUT Festival.This is the first international festival dedicated to the electric guitar in classical music. He is currently writing a composers guide to the instrument. Musical education: Performing Musician´s Diplome, Sweelinck Conservatory of Amsterdam(1991), Professional Studies Certificate Manhattan School of Music, New York City(1997). Studies with David Starobin. Awards, commissions: Andrés Segovia Award, New York 1997, Jur Naessens Muziekprijs, Amsterdam 2000, Fulbright Scholarship, various commissions by the Fonds voor de Scheppende Toonkunst (Dutch Fund for Compositions) and private organisations. Solo recitals: Colorado New Music Festival(Denver), Dartmouth College (Hanover, NH), Guitarévolutions Montreal, Music Gallery Toronto, Warsaw Autumn(Poland), Copenhagen Guitar Festival, Segovia New Music festival, Contrechamps/Archipel 2000 (Geneva), Barcelona New Music Cycle, Xiamen University (China), various New Music Podia in Holland, several venues in NYC. Appearances as a soloist with ensembles: Neue Kammermusik Berlin (at ISCM), Nieuw Ensemble, Orkest De Volharding, Noord-Nederlands Orkest, the Ricciotti Ensemble, Zephyr quartet a.o. Various projects with: Brooklyn Phylharmonic Orchestra, John Zorn, the Giovanni Sollima Band (including members of Phillip Glass´and Steve Reich´s ensembles), David Starobin, Butch Morris, Derek Bermel, Anthony Braxton, Ernst Reijseger, Peter van Bergen, Maarten Altena, Roscoe Mitchell, Sinfoniëtta Amsterdam, the Ebony Band, Nick Didkovsky, Peter Kowald, the Mondrian String Quartet, Royal Concertgebouw Orchestra Big Band a.o. Masterclasses at: New England Conservatory (Boston), University of Colorado (Boulder, CO), Barcelona University for Electronic Music, Odensee Conservatory(Denmark), Xiamen University (China), Conservatory of Amsterdam (Netherlands), Dartmouth College (Hanover, NH) Other activities: Co-artistic director of New York-Amsterdam Arts Collective TONK, co-director of X-OR record company. Solo recordings: ‘Electric Solo!’ (X-OR CD 012) (2002) ‘Classsic Electric’ (X-OR CD 018) (2004) Press on Wiek Hijmans: (headline) "Wiek Hijmans great guitarist" "......he improvised with dissonant chords and enraged melodies. Influences from jazz, fusion, and spanish guitarmusic came together in long, exciting improv´s at Jimi Hendrix volume. Hijmans is a great guitarist; I had suspected that already for a few years, but now I am sure of it." About his solo programme: "Hijmans is a pioneer in the field of electric guitar solo performances. He lets us hear the most subtle and warm sounds and effectively undermines the prejudice that the instrument will always reside in the "lower" domain of popmusic. And why would it? Little classical instruments offer more possibilities. Hijmans plucks, strums, beats his strings...., strokes them, hardly touches them, or hammers them, like piano keys. In addition he has a sheer endless amount of electric effect-possibilities............" (on Hijmans´s performance of Tristan Murail´s 'Vampyr':)"the sound would indeed resurrect the dead. Loud yes, but again of an extreme beauty.

Permanent Link

September 14, 2006 - Curriculum Vitae (dutch)

Posted in Curriculum Vitae

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Vestibulum ultrices tincidunt tellus. Suspendisse potenti. Duis condimentum lacus at lacus. Fusce id felis et massa tincidunt fringilla. Aenean blandit. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. In sed eros. Vestibulum hendrerit metus ut nisi. Morbi lectus nulla, porttitor a, vehicula ut,

Permanent Link

September 14, 2006 - Curriculum Vitae (english)

Posted in Curriculum Vitae

Biography

Wiek Hijmans (Netherlands, 1967) has played the electric guitar since the age of eleven. His interest in both contemporary classical as well as in popular music gave him a task for life: integrating the electric guitar in the classical tradition, thus adding a new world of sounds to that tradition. Influences from jazz, rock and an attitude stemming from extensive experience as an improviser make Hijmans both as a performer and as a composer a typical exponent from the current state of music. Wiek Hijmans´ first solo cd drew attention in the Dutch media: a TV appearance with Louis Andriessen, three major newspapers publishing interviews and/or reviews of the cd.

A few comments from a review: “WH virtuosically performs the piece with typical Dutch clarity and with the warmth of a gypsy..this is a cd that every composer in the world should have..his Gretsch sounds so beautiful” but it can also sound like “an axe with brains”. Hijmans has been featured at the Holland Festival´s Night of the electric guitar , June 9 2003, at the Concertgebouw, Amsterdam, as ‘the specialist in contemporary composed music for electric guitar’. Hijmans initiated and co-directs the OUTPUT Festival.This is the first international festival dedicated to the electric guitar in classical music. He is currently writing a composers guide to the instrument.

Musical education: Performing Musician´s Diplome, Sweelinck Conservatory of Amsterdam(1991), Professional Studies Certificate Manhattan School of Music, New York City(1997). Studies with David Starobin.

Awards, commissions: Andrés Segovia Award, New York 1997, Jur Naessens Muziekprijs, Amsterdam 2000, Fulbright Scholarship, various commissions by the Fonds voor de Scheppende Toonkunst (Dutch Fund for Compositions) and private organisations.

Solo recitals: Colorado New Music Festival(Denver), Dartmouth College (Hanover, NH), Guitarévolutions Montreal, Music Gallery Toronto, Warsaw Autumn(Poland), Copenhagen Guitar Festival, Segovia New Music festival, Contrechamps/Archipel 2000 (Geneva), Barcelona New Music Cycle, Xiamen University (China), various New Music Podia in Holland, several venues in NYC.

Appearances as a soloist with ensembles: Nieuw Ensemble, Orkest De Volharding, Noord-Nederlands Orkest, the Ricciotti Ensemble, Zephyr quartet a.o.

Various projects with: Brooklyn Phylharmonic Orchestra, John Zorn, the Giovanni Sollima Band (including members of Phillip Glass´and Steve Reich´s ensembles), David Starobin, Butch Morris, Derek Bermel, Anthony Braxton, Ernst Reijseger, Peter van Bergen, Maarten Altena, Roscoe Mitchell, Sinfoniëtta Amsterdam, the Ebony Band, Nick Didkovsky, Peter Kowald, the Mondrian String Quartet, Royal Concertgebouw Orchestra Big Band a.o.

Masterclasses at: New England Conservatory (Boston), University of Colorado (Boulder, CO), Barcelona University for Electronic Music, Odensee Conservatory(Denmark), Xiamen University (China), Conservatory of Amsterdam (Netherlands), Dartmouth College (Hanover, NH)

Other activities: Co-artistic director of New York-Amsterdam Arts Collective TONK, co-director of X-OR record company.

Solo recordings:
‘Electric Solo!’ (X-OR CD 012) (2002)
‘Classsic Electric’ (X-OR CD 018) (2004)

Permanent Link

September 14, 2006 - Picture(s)

Posted in Pictures

Here you can download my picture.

Permanent Link

September 14, 2006 - Short cv (dutch)

Posted in Curriculum Vitae

Het Holland Festival van 2003 presenteerde Wiek Hijmans(1967) in de Grote Zaal van het Concertgebouw als “dé nieuwe muziekspecialist op de elektrische gitaar”. Inmiddels wordt hij vaak beschreven als pionier op zijn instrument, die als improvisator en als uitvoerder tot het hoogste niveau behoort.

Zo schreef de deense pers: “… een elektrisch gitaarvirtuoos van wereldklasse… Hijmans toonde zich een fabelachtig instrumentalist met een ongelooflijke ideeënrijkdom.” Hij studeerde met een Fulbright Scholarship in New York als eerste elektrisch gitarist aan de klassieke afdeling van de Manhattan School of Music. Hijmans heeft soloconcerten gegeven tijdens Warschauer Herbst, Colorado Music Fest, Copenhagen Guitar Festival, Segovia Festival (Spanje), Guitarévolutions in Montreal en op het Beijing Conservatory. Ook deed Hijmans solotoernees in Rusland en was hij solist bij Deutsches Rundfunk Orchester, Radio Kamerfilharmonie, Noord Nederlands Orkest, Nieuw Ensemble, Volharding en verscheiden Franse orkesten.

In de geïmproviseerde muziek werkte hij met Paul Termos, Anthony Braxton, Peter van Bergen, Ernst Reijseger, John Zorn, Oene van Geel, Peter Kowald, Guus Janssen, Roscoe Mitchell e.v.a. Wiek Hijmans is sinds 1992 lid van het Maarten Altena Ensemble. In 1997 ontving hij in New York de Andrés Segovia Award ‘for outstanding guitarplaying’. Wiek Hijmans is artistiek leider van het internationale Output Festival dat gewijd is aan muziek voor de elektrische gitaar. Hijmans gaf lezingen en masterclasses op conservatoria en universiteiten in o.a. Amsterdam, Odensee, Boulder (Colorado), Hanover (New Hampshire), Barcelona en Warschau. Ook ontving hij verscheidene composititie opdrachten.

Permanent Link